|
Sunday, March 11, 2007
|
 Idea : วิ่งแข่งกินจุ |
พอเห็นเกมอย่างคาตามารีแล้ว ทำให้นึกอยากสร้างเกมคล้ายๆกัน คงไม่ว่ากันนะคะ เลยออกมาเป็นเกมวิ่งแข่งกินจุ
Platform : console ว้าวมีจะครบทุก platform แล้ว เจ๋ง!!!
Setting : เราเป็นพวกอ้วนเห็นแก่กิน ไหนๆก็ต้องอ้วนแล้วอย่าแคร์มันเลย มาอ้วนให้เต็มที่กันเถอะ
Objective : gain weight ให้ได้มากสุด!!
Gameplay :
1).เริ่มต้น ณ จุดสตาร์ท ทุกคนตัวผอมเก้งก้างดูแล้วโรยแรง
2).สัญญาณดังแล้วก็โกยมุ่งหน้าเข้าสู่ภัตาคาร เมนูอาหารเรียงรายตามโต๊ะ มีคนเสิร์ฟอยู่บ้าง ให้วิ่งเข้าใส่เป็นการโซ้ย (มีเวลากำหนดในการเข้าเส้นชัยนะคะ)
3).ยิ่งทานยิ่งอ้วนใหญ่ อ้วนใหญ่ อ้วนใหญ่จนชนกำแพงได้ มีพละกำลังมากขึ้นแต่วิ่งได้ช้าลง ~ไม่ไหวแล้วววว และจะมีแถบสุขภาพซึ่งถ้าวิ่งเป็นเวลานานติดต่อกัน+ทานไม่เปนจังหวะ ก็จะอ้วกจนตัวผอมได้นะคะ (ทำไมต้องเลือกทำอะไรที่มีอ้วกด้วย ฮือฮือฮือ)
4).อ้วนจนมั่นใจแล้วก็วิ่งเข้าเส้นชัยก่อนเวลาหมด ตัดสินกันที่น้ำหนักค่ะ
Rules :
1.ต้องเข้าเส้นชัยภายในเวลาที่กำหนด
2.อ้วนมากๆมีสิทธิกินเพื่อนได้
อยากลองเล่นดูดีจิง แต่ขอเซ็นเซอร์ตรงอ้วกนะ กลัวๆ
สุดท้ายๆ จริงๆแล้วอยากลองทำเกม "พนันเครื่องซักผ้ามหาสนุก" แล้วแต่ละคนใส่บอลเสื้อผ้าลงไป หมุนๆ เลขที่ออก ใครลงตรงเสื้อสะอาดก้ได้เงินไปแต่แอบดูทู่เรดไปนิดนึงLabels: Ideas |
posted by Pampurin @ 11:16 PM  |
|
|
|
|
| Assignment : RULES |
 การบ้านอันสุดท้ายแล้วๆๆๆๆ
ว่ากันด้วยเรื่องของ RULES !!!!
เลือกเป่ายิ้งฉุบนะคะ เกมคลาสสิก
1.Constituative Rule
อาศัยหลักความน่าจะเป็น ตามหลักคณิตศาสตร์แล้วก็แบ่งลักษณะรูปแบบการออกได้3รูปแบบแสดงว่า ความน่าจะเป็นในแต่ละคนคือ1ใน3
และเมื่อเล่นกับผู้เล่นอีกฝ่ายจะทำให้เกิดรูปแบบการเล่นได้ 3*3=9 แบบ แต่ในแต่ละแบบมีโอกาสชนะ1/3*9=3แบบ
เสมอ3 แพ้3 แสดงว่าโอกาสในการเล่นเท่าๆกันพอดีเป๊ะ และส่งผลให้กติกามีได้แค่3รูปแบบ แพ้ ชนะ เสมอ
2.Operational Rule
ให้ผู้เล่นพูดพร้อมกันว่า "เป่า-ยิ้ง-ฉุบ" และออกสัญลักษณ์รูป ฆ้อน กรรไกร กระดาษอย่างใดอย่างหนึ่ง พร้อมๆกับที่พูดว่า"ฉุบ"
3.Implicit Rule
สิ่งที่ผู้เล่นรู้กันว่าไม่ควรทำ เช่น การออกมือช้ากว่าเพื่อจะดูมือของอีกฝ่ายก่อน, การเปลี่ยนสัญลักษณ์มือเมื่อออกมาแล้ว
หรือการเงื้อมมือไปด้านหลังก่อนจะฉุบก็ไม่มีบอกในกฎว่าต้องทำเช่นนั้นLabels: Assignment |
| posted by Pampurin @ 10:21 PM |
|
|
|
|
| Assignment : Story telling |
ไม่ไหวแล้ววววววว.....
Story telling
เอาอารมณ์ RPG ละกันค่ะ (ถ้าไม่ตรงกับหลักวิทยาศาสตร์ก็อย่าว่ากันนะคะ อันนี้เป็นเรื่องฝันๆ)
FoTIZo
ไม่มีใครเคยคาดเดาว่า ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าพระอาทิตย์จะต้องดับสลาย แสงอาทิตย์ที่เคยสาดส่องให้ความสว่าง แสงอาทิตย์ที่คอยให้พลังงานกับโลกมนุษย์
แสงอาทิตย์ที่ใช้ในการกำหนดช่วงเวลาของวันๆหนึ่ง สิ่งเหล่านั้นจะไม่มีอีกแล้วเหลือเพียงก้อนหินขนาดมหึมาที่ดำมืด ลอยเคว้งคว้างอยู่ในจักรวาล
เมื่อแสงสว่างและพลังงานเป็นของหายาก การจะได้ครอบครองแสงสว่างเพียงเล็กน้อยก็ต้องแลกด้วยทรัพย์สินและเงินทองที่มีอยู่
และในไม่ช้ามนุษย์ก็ถูกแบ่งออกเป็น2สถานะอย่างง่ายดาย ผู้คนที่มีเงิน และผู้ที่ไม่มีเงิน
เช้าวันหนึ่งของทุกๆวันที่ไร้แสงแดด เด็กหนุ่มตื่นขึ้นมา-(1)/(2)
-(1)เด็กหนุ่มซึ่งสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์แห่งแสง ผู้ปกครองเมืองแห่งแสงซึ่งมีความสว่างไสวตลอดทั้งปี บนฟากฟ้าของเมืองถูกประดับประดาไปด้วยสัญลักษณ์วิจิตรงดงามที่ลำแสงสีขาวนวลสาดส่องลงมาถึงพื้นที่อุดมสมบูรณ์เขียวขจี อาคารบ้านเรือนทั่วทั้งเมืองถูกสร้างขึ้นด้วยความปราณีตและบรรจงโดยช่างฝีมือจากทั่วทุกสารทิศ ผู้คนแต่งกายในชุดที่แสดงสถานะอันร่ำรวยมั่งคั่ง
เมืองแห่งแสงจึงเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยผู้ดีมีฐานะ แต่ทุกคนต่างก็เชื่อฟังราชวงศ์แห่งแสง เนื่องจากเป็นกลุ่มคนที่วิวัฒนาการจนสามารถที่จะสร้างพลังงานกระแสไฟฟ้าขึ้นใช้เองได้ แต่มีความสามารถมากน้อยแตกต่างกันไป-(3)/(4)
-(2)เด็กหนุ่มผู้ซึ่งถูกทอดทิ้งโดยครอบครัวตั้งแต่ยังเล็ก ทำให้ต้องหาเลี้ยงตัวเองด้วยการประลองต่อสู้ ในเขตของเมืองสีแดง เมืองที่เป็นแหล่งรวมของบรรดาโจร และพวกนอกรีตทั้งหลาย แสงสีแดงคือสัญลักษณ์ประจำที่บ่งบอกถึงความเป็นเมืองนี้ เพราะแสงสีแดงเป็นแสงที่ใช้พลังงานน้อย และให้การมองเห็นที่ดีในที่มืด ง่ายๆก็คือถูกกว่าแสงสีขาวนั่นเอง เนื่องจากถูกทิ้งมาตั้งแต่ยังเล็กจึงต้องต่อสู้เลี้ยงตัวเองมา ทำให้ได้พัฒนาฝีมือการต่อสู้อยู่เรื่อยๆ
ต่อมาไม่นานได้มีการประกาศกฎใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยราชวงศ์แห่งแสง โดยมีคำสั่งว่าห้ามผู้คนในเมืองสีแดงเข้าออกเมืองแห่งแสงโดยเด็ดขาด ทำให้ผู้คนในเมืองสีแดงเริ่มไม่พอใจ และต่างรวมพลขึ้นเพื่อโจมตีและทำลายเมืองแห่งแสงลง เรื่องราวสืบเนื่องมาเป็นเวลา
2ปีเต็ม จนกระทั่งจอมโจรผู้มีอิทธิพลในเมืองสีแดงเริ่มเคลื่อนไหวและรวบรวมพรรคพวกขึ้นต่อสู้อย่างลับๆ-(5)/(6)
-(3)ในกรณีของเด็กหนุ่มผู้นี้กลับไม่มีความสามารถดังกล่าวติดตัว จึงกลายเป็นที่ติฉินนินทาของบรรดาราชวงศ์ ด้วยเหตุนี้เด็กหนุ่มจึงเลือกที่จะออกจากราชวงศ์และหาเลี้ยง
ตัวเองด้วยการเป็นพ่อค้า-(7>7A)
-(4)ในกรณีของเด็กหนุ่มผู้นี้ เป็นผู้ที่ได้รับพรสวรรค์ในการสร้างกระแสไฟฟ้ามากกว่าบรรดาผู้คนในราชวงศ์ทั่วไป ด้วยเหตุนี้เด็กหนุ่มจึงถูกเลือกให้ทำหน้าที่เป็นองครักษ์ประจำตัว
ราชินี ผู้ที่มีความสามารถสูงสุด แตกต่างจากคนธรรมดาอย่างสิ้นเชิง-(7>7B)
-(5)เด็กหนุ่มเมื่อรู้ข่าว จึงปรึกษาหารือกับโจรมือเดียวผู้เป็นเพื่อนรัก ทั้งคู่เห็นพ้องต้องกันว่าถ้าปล่อยให้เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นต่อไปจะกลายเป็นปัญหาใหญ่และถ้าเมืองแห่งแสงล่มสลายก็จะเกิด
ภัยต่างๆตามมาอีกนับไม่ถ้วน แต่ถ้าปล่อยให้กฎหมายใหม่เกิดขึ้นก็จะสร้างความลำบากให้กับผู้คนที่ทำมาหากินอย่างสุจริตในเมืองสีแดงไม่น้อย ว่าแล้วโจรมือเดียวก็เสนอความคิดขึ้น "ข้ามีเพื่อนเป็นองครักษ์ส่วนพระองค์ประจำอยู่ในเมืองแห่งแสง ถ้าข้าสามารถหาโอกาสพูดคุยกับมันได้ ก็คงบอกให้มันช่วยเจรจาต่อรองลดหย่อนกฎนั่นได้" เมื่อคิดได้ดังนั้นทั้งสอง
จึงไม่รอช้า-(10)
-(6)เด็กหนุ่มไม่สนใจในข่าวลือ ยังคงมุ่งหน้าประลองฝีมือกับเหล่าโจรคนแล้วคนเล่าต่อไป ชื่อเสียงของเด็กหนุ่มดังไปถึงจอมโจรผู้มีอิทธิพล จึงได้ส่ง1ในสมาชิกกองโจรเข้าร่วมการประลองครั้งนี้กับเด็กหนุ่มด้วย การประลองเป็นไปอย่างราบลื่นเด็กหนุ่มชนะเรื่อยมาจนมาถึงคู่ประลองซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงท่าทางอ่อนแรงคนหนึ่ง เมื่อเห็นดังนั้นเด็กหนุ่มก็หัวเราะขึ้นอย่างเย้ยหยันให้กับคู่ต่อสู้ที่อยู่เบื้องหน้า แต่สีหน้าของเด็กผู้หญิงคนนั้นกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เธอมองเด็กหนุ่มกลับอย่างเยือกเย็นและกล่าวว่า "ถ้าข้าสามารถชนะท่านได้ ท่านจะต้องทำตามที่ข้า
บอก 1 ข้อ แต่ถ้าข้าพ่ายแพ้ ข้าก็จะทำตามที่ท่านสั่งโดยไม่บิดพริ้ว" เด็กหนุ่มหัวเราะเป็นการตอบรับ และเริ่มการประลองฝีมือเหมือนที่ผ่านๆมา แต่การประลองเริ่มเพียงไม่นานเด็กหนุ่มก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับ
เด็กผู้หญิง เธอจึงสั่งให้เด็กหนุ่มเข้าร่วมกองโจรและออกเดินทางไปพบจอมโจนผู้มีอิทธิพล-(10)
-(7)จากนั้นไม่นานได้มีข่าวลือจากนอกรั้วเมืองแห่งแสงถึงการรวมตัวกันของกลุ่มโจรที่มีอิทธิพลในเมืองสีแดง เนื่องจากไม่พอใจในกฎหมายใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยราชวงศ์แห่งแสง โดยมีคำสั่งว่าห้ามผู้คนในเมืองสีแดงเข้าออกเมืองแห่งแสงโดยเด็ดขาด่ คนในราชวงศ์จึงปิดประกาศขึ้นทั่วราชอาณาจักรเพื่อรวบรวม
ผู้ที่มีความสามารถมาร่วมกองกำลังคุ้มกันเมือง
(7A)เด็กหนุ่มซึ่งไร้ความสามารถ เมื่อได้อ่านประกาศก็เร่งรีบไปเข้าเฝ้าราชินีทันที เมื่อไปถึงบรรดาขุนนางในราชวงศ์ต่างก็มองด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม จนกระทั่งราชินีเอ่ยถามเด็กหนุ่ม
"เจ้าคิดว่าตัวเจ้าเหมาะกับการเป็นกองกำลังคุ้มกันเมืองแห่งนี้แล้วหรือ" -(8)/(9)
(7B)แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถรวบรวมผู้มีฝีมือมาเป็นกองกำลังได้ ว่าแล้วเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเป็นองครักษ์ประจำตัวของราชินีจึงเอ่ยขึ้นในเย็นวันหนึ่ง "ข้าน้อยเห็นว่า ผู้คนที่มีฝีมือล้วนอาศัยอยู่
ในเมืองสีแดง การจะหากลุ่มคนมีฝีมือที่จะมารับมือกับกองโจรไหนเลยจะดีเท่าผู้ที่เคยร่วมอยู่ ต่อสู้กับกองโจร ถ้าพระองค์ไม่รังเกียจ ข้าน้อยมีเพื่อนซึ่งเคยคบหากันอยู่ อาศัยทำมาหากิน
อยู่ในเมืองสีแดงไม่น้อย เพียงแค่ข้าน้อยเอ่ยปากขอความช่วยเหลือเค้าเหล่านั้นก็จะมาในทันใด ขึ้นอยู่กับว่าองค์ราชินีจะทรงอนุญาติหรือไม่" เมื่อราชินีได้ฟังดังนั้นก็ทรงไว้วางพระทัย
ในตัวเด็กหนุ่ม และมอบของติดตัวเด็กหนุ่มในการออกตามหาพรรคพวกของเขา-(10)
-(8)"ไม่หรอกท่าน เพียงแต่ข้าน้อยมีอาชีพเป็นพ่อค้า เดินทางเข้าออกเมืองสีแดงก็บ่อยอยู่ ข้าจึงรู้ดีว่าเรื่องใดเป็นความจริงและเรื่องใดเป็นเพียงข่าวลือ" เมื่อได้ฟังดังนั้นราชินีจึงพยักหน้า
และสังให้ขุนนางจัดเตรียมข้าวของ และเงินทองจำนวนหนึ่งแก่เด็กหนุ่ม และกล่าวว่าจะส่งจดหมายลับไปให้เมื่อถึงเวลานั้น ให้เด็กหนุ่มทำตามคำสั่งทุกประการ เด็กหนุ่มรับคำ
จากนั้นจึงเดินทางกลับบ้านไป ไม่นานนักก็มีจดหมายส่งมาถึงบ้านของเด็กหนุ่ม มีเนื้อความดังนี้ 'ด้วยพระประสงค์ขององค์ราชินี ต้องการให้เจ้าแอบลอบเข้าไปสืบข่าวคราวความเป็นไปในเมืองสีแดง
โดยแฝงตัวกับกลุ่มโจรที่จะทำการโจมตีเมืองแห่งแสง และสืบข้อมูลของหัวหน้าและสมาชิกของกลุ่มโจร จนกว่าจะได้รับข่าวอีกครั้ง ว่าจะให้เคลื่อนไหวอย่างไร โดยองค์ราชินีทรงเห็นว่า
การเดินทางนั้นมีอุปสรรคค่อนข้างมาก พื้นที่นอกจากเมืองแห่งแสงล้วนมืดมิดมองไม่เห็นภัยใดๆที่จะเข้ามาเยือน จึงได้มอบอาวุธและสิ่งของเหล่านี้ให้เจ้านำติดตัวขณะเดินทาง-(10)
-(9)"ขอรับท่าน ข้าน้อยพร้อมรับการทดสอบทุกอย่าง ถ้าเพียงแต่จะทำให้องค์ราชินีเชื่อมั่นในตัวข้า จริงอยู่ข้าน้อยไม่มีความสามารถในการสร้างพลังงานดั่งคนในราชวงศ์
แต่ข้าน้อยได้ฝึกปรือฝีมือมาตลอด โดยระหว่างที่เดินทางค้าขายในเมืองสีแดง ก็ได้ประลองฝีมือกับโจรไม่น้อยราย ทำให้ข้าน้อยรู้หน้าค่าตาของผู้มีฝีมือในแถบนั้นไม่น้อย และคว้าชัยชนะได้เป็นส่วนใหญ่
ขอพระองค์ทรงพิจารณาด้วย" ราชินีได้ฟังดังนั้นจึงเอ่ยสั่งให้เด็กหนุ่มเดินทางไปยังเมืองสีแดง และตัดศีรษะของ1ในสมาชิกกองโจรเพื่อเป็นการพิสูจน์ถึงความสามารถ เด็กหนุ่มรับคำ-(10)
-(10)เด็กหนุ่มมุ่งหน้าออกเดินทาง
*****หมดแรงแล้วค่ะ จะเอาไปพิมพ์เป็นนิยายขายแล้ว อยากอ่านต่อก็ซื้อตอนพิมพ์ออกมาขายแล้วละกันนะคะ อันนี้เป็นตัวอย่างวิธีเล่าเรื่องแบบ non-linear นะคะLabels: Assignment |
| posted by Pampurin @ 8:35 PM |
|
|
|
|
| Review : Cooking Mama |
Cooking Mama
ขอวิจารณ์นอกเหนือจากที่เล่นในclassนะคะ
Platform : NDS
Objective : ทำอาหารให้ Perfect ที่สุด เทียบชั้น Mama และสะสมเมนูอาหารให้ได้เยอะๆt
Setting : ห้องครัว เราเป็นกุ๊กฝึกหัดทำอาหาร
Gameplay :
เลือกเมนูอาหารที่อยากจะทำนะคะ แล้วก็ทำตามทุกอย่างที่มาม่าซังบอก
หลังจากได้ทดลองเล่นด้วยตัวเองแล้วทำให้พบว่าเมนูบางอย่างไม่สามารถได้เหรียญทองได้
ให้ตายก็ไม่มีวัน เพราะบางคำสั่งนั้นยากกว่าบางคำสั่งอยู่มาก แต่ระยะเวลาในการจับเวลากลับเท่ากัน เช่นซอยผักชีด้วยความไวสูง สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่จิ้มไปบนจอเครื่องรัวๆ แป๊บเดียวก็เสร็จ แต่เมื่อเทียบกับการหั่นหมูเนื้อเอ็นออกเป็นหลายท่อน ซึ่งต้องอาศัยการเลื่อนข้อมือขึ้นลงอย่างต่ำ15ครั้งในการเลื่อยหมูได้1ท่อน แล้วต้องเลื่อยทั้งหมด10ท่อน ได้ทดลองแล้วเช่นกัน ถ้ากลับจอNDSเป็นแนวตั้งแล้วเลื่อยซ้าย-ขวาจะมีโอกาสสูงกว่า เชื่อว่าเป็นการฝึกข้อมือก่อนซ้อมแข่งแบดมินตันได้ หรืออีกตัวอย่าง
เช่น การชุบเกล็ดขนมปังป่นให้หมูทอด ในการชุบเกล็ดขนมปังจะต้องเลื่อนชิ้นเนื้อซ้ายที ขวาทีไปมาบนถาด โดยจะมีให้ประมาณ6-8ชิ้น การกลับข้างแต่ละครั้งใช้เวลา4วิ หมู1ชิ้นกลับประมาณ10ตลบ และมีเวลาให้ประมาณ20วิได้ ได้ทดลองเล่นอีกเช่นกัน
การตลบเพื่อชุบแป้งนานเกินรอ เมื่อเทียบกับความเป็นจริง และไม่ใช่ความผิดของผู้เล่น แต่เป็นที่ตัวเกมเอง
จนบางครั้งแทบจะอยากสอดมือเข้าไปกลับแป้งเอง
จะเห็นได้ว่าปัญหาดังกล่าวจะเกิดขึ้นกับผู้เล่นโรคจิตที่ต้องการให้เมนูทุกเมนูส่งประกายเหรียญทอง
(จะหวังไม่ได้เลยกับเมนูชุบแป้งทอด โดยเฉพาะทงคัตสึ เมนูนรก)
แต่รู้สึกว่าจะเป็นเกมสำหรับเด็กเล่นไม่ต้องเครียด เลยคาดว่าอาจจะเป็นความผิดพลาดของผู้เล่นที่มาเล่นเกมที่ไม่เข้าทางกับการกวาดชัยชนะ
สิ่งที่หวังได้อย่างเดียวก็คือ เก็บเมนูให้ได้เยอะๆ
Rules : ทำตามที่มาม่าซังสั่ง ให้ทันภายในเวลาที่กำหนดให้
สรุป
ใครรู้วิธีหั่นหมู+ชุบแป้งด้วยความเร็วสูงบอกด้วย เห็นเมนูตัวเองเหรียญทองแหว่งแล้วอยากจะร้องไห้ T-TLabels: Reviews |
| posted by Pampurin @ 4:53 PM |
|
|
|
Saturday, March 10, 2007
|
| Assignment : Core Mechanic + Meaningful play |
งั้นเอาที่วิจารณ์เกมปลาไหลละกันค่ะ
จากที่วิจารณ์ไปแล้วในอาทิตย์ก่อนหน้านู้นนนนนนนน ตอนนี้จะวิจารณ์Core+Meaning เพิ่มนะคะ
Core mechanic
ง่ายๆเลยก็คือการวิ่งไล่จับกัน นั่นเอง เป็นหัวใจหลักของเกมนี้ วิ่ง ไล่ แตะ
Meaningful play
ก็คือสิ่งที่ทำให้เกมมีค่าน่าท้าทายและผู้เล่นรับรู้ ว่าจะต้องวิ่งหาคู่และหนีคนจับให้ได้ ถ้าไม่ได้ก็แพ้ Labels: Assignment |
| posted by Pampurin @ 3:31 PM |
|
|
|
Friday, March 9, 2007
|
| Review : Saboteur |
Saboteur
ไม่รู้จะวิจารณ์อะไรแล้ววววววววววว
Platform : Card Game
Objective : แตกต่างกันแล้วแต่ว่าเล่นเป็นคนดีหรือคนเลว แต่หลักๆแล้วก็คือเก็บทองให้ได้มากที่สุด
- คนดี : พยายามขุดไปให้เจอทอง
- คนเลว : กีกันไม่ให้เหล่าคนดีขุดทองเจอ
Setting : เราเป็นคนแคระทำงานในเหมือง
Gameplay :
1.เริ่มที่สับไพ่ทองที่มีอยู่3อัน อันนึงจะเป็นทองที่เหลือไม่ใช่ แล้ววางคว่ำลงทั้ง3ใบด้านขวามือสุด โดยเว้นห่างในแนวดิ่ง1ช่องระหว่างกัน ห้ามไม่ให้ใครรู้
2.จากนั้นก็จับฉลากว่าใครเป็นคนดีคนเลว เช่นกันห้ามให้ใครรู้ ถ้ารู้จะไม่สนุก ซึ่งสัดส่วนคนดีกับเลวผู้เล่นกำหนดเอง
3.วางไพ่เริ่มต้นด้านซ้ายมือ ในแนวดิ่งจะอยู่ตรงกลาง
4.เริ่มสร้างทาง ขุดขุดขุด ไปยังทอง โดยแต่ละคนจะมีไพ่actionคนละ3ใบ และไพ่ทาง ผลัดกันวาง โดยไพ่action จะมีทั้งทำเครื่องมือของเพื่อนพัง แอบดูไพ่ทอง ระเบิด และอีกมากมาย
5.เก็บสะสมทองเป็นรอบๆ
Rules :
- วางเป็นพื้นที่ขนาด 5*8มั๊ง
- ใน1ตา ต้องเลือกว่าจะลงไพ่action หรือไพ่ขุดทาง ห้ามลง2อย่างพร้อมกัน
- ไพ่รางวัล(ตอนสุดท้าย) ถ้าคนดีชนะคนที่ขุดไปเจอทองจะมีสิทธิ์เลือกก่อน(บางทีไพ่แต่ละอันมีจำนวนทองไม่เท่ากัน) แล้วแจกจ่ายให้คนดีคนอื่นๆ
แต่ถ้าคนเลวชนะก็จั่วกันไปตามปกติ
Conflict : อยู่ตรงที่มีทั้งคนดีและคนเลวในเกมทำให้ต้องสู้กันเอง แล้วยิ่งไม่รู้ว่าใครเป็นทำให้ยิ่งเกิดความสนุกมากขึ้น
สรุป
รู้สึกว่าเกมนี้คนเลวจะมีสิทธิชนะได้ง่ายกว่าคนดี และดูสนุกกว่าการเล่นเป็นคนดีเพราะได้แกล้งเพื่อน( แต่ไม่เคยจับได้คนเลวเลยค่ะ เศร้า)Labels: Reviews |
| posted by Pampurin @ 4:20 PM |
|
|
|
Sunday, March 4, 2007
|
| Assignment : Settlers |
การเล่นBoard game กับเพื่อนๆที่ร้าน The Settlers ก็สนุกดีค่ะ เพราะปัจจุบันไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่น Board game เท่าไหร่ เพราะตอนนี้เป็นยุคอิเลคโทรนิกไปแล้ว
ก็เลยจะคุ้นเคยกับการเล่นบนคอม บนเครื่องเล่นมากกว่า บนกระดานแบบดั้งเดิม อีกทั้งบางกระดานก็เกะกะ เก็บลำบากคนเลยไม่นิยมซื้อเล่นกันเท่าไหร่
กระดานนึงเล่นได้เกมเดียว แต่คอมเครื่องนึงเล่นได้ไม่จำกัด แต่พอได้มีโอกาสมาที่นี่ก็ทำให้นึกถึงสมัยเด็กๆที่ฮิตเล่นเกมกระดาน รวมไปถึงเกมไพ่ และอื่นๆ
ยิ่งพอได้ร่วมเล่นกับเพื่อนๆก็จะได้ความสนุก และประสบการณ์ที่แตกต่างจากการเล่นบนคอมแม้จะออนไลน์แล้วก็ตาม แต่แบบนี้มันดูกันเองมากกว่า
ยิ่งบางเกมได้วิเคราะห์สีหน้าเพื่อนด้วยว่าคิดยังไงอยู่ เช่น Saboteur ว่าสรุปมันเลวจริง หรือแกล้งเลว เอ๊ะ งง? เป็นอะไรที่บนคอมคงไม่มีเกมไหนเปนหน้าต่างให้เราสังเกตหน้าเพื่อน
นอกจากจะนั่งติดกัน แล้วหันหน้าไปทักทาย ซึ่งก็จะโดนเพื่อนเมินไป เพราะมันกะลังสนใจเกมบนหน้าจอ เกมกระดานจึงมีอะไรมากกว่าเกมแบบอิเลคโทรนิก เพราะ
มีเรื่องของphysical funเข้ามาเกี่ยวด้วย (แบบที่อาจารย์สอนงายยยยย)
และหลังจากได้ลองเล่นเกมที่ร้านนี้หลายเกมก็พบว่าเกมกระดานสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่เราคิด ไม่จำเป็นต้องทอยลูกเต๋าแล้วเดินอย่างเดียว มันกว้างกว่านั้นอีกเยอะ
เช่น จะสร้างสะพานก็ได้ หรือเล่นเป็นเกมนับแต้มแบบประมูล เล่นไปเล่นมาเริ่มปวดหัว เกมมันเครียดนะคะ ไม่ใช่เกมเด็กๆอย่างที่คนส่วนใหญ่มอง (NDSด้วย)
สรุปๆชอบร้านนี้มากๆค่ะ ไว้มีโอกาสจะแวะไปอีกครั้งแต่ได้ข่าวว่ามันปิดกิจการไปแล้ว T-TLabels: Assignment |
| posted by Pampurin @ 10:52 PM |
|
|
|
|
|
